Artikelomschrijving
De lyrische stemmen in ‘Onwelvaart’ hebben een moeilijke relatie met geld: ze stuiten op de mythes van herverdeling en verzwelgen in de valse beloftes van marketing- en bankcultuur. Ondanks het besef dat er weinig anders opzit dan het allemaal te ondergaan, proberen ze niet toe te geven aan een lonkend defaitisme. De zoektocht naar een uitweg betekent misschien ook de voorbode van nieuwe utopische inzichten, al zullen die niet gespeend zijn van de nodige wanhoopskreten.Steve Marreyt (1